Zoeken

London

Maandag

Maandagochtend staat de bus klaar aan de Kaj Munkweg. Een klein model bus, Aad achter het stuur. Een voor een arriveren leerlingen en ouders. Vaak per auto, een enkeling op de fiets. Slaperige blikken, maar iedereen op tijd. De rector zwaait het stel uit. Op naar Londen! De rit gaat voorspoedig, een klein ommetje door Zeeland. Niet langs Kapelle, dat zou meer iets voor de Romereis zijn. De regenbogen zijn trouwens prachtig daar in Zeeland. Maar onze bestemming lag iets verder. We zouden de rest van de week geen regen meer zien, dus ook geen regenbogen.

Op de boot brak de zon door en over de kalme zee zetten we koers richting Groot-Brittannië. De witte krijtrotsen bij Dover doemden op en uitgewaaid stapten we weer in de bus. Om in de sfeer te komen werden de leerlingen getrakteerd op Austin Powers.

Eenmaal aangekomen bij het hotel was het tijd om de spullen in de kamers te zetten, wandelschoenen aan te trekken om Londen te verkennen. Een wandeling door Hyde Park en Green Park, langs Buckingham Palace en Trafalgar Square bracht ons bij de London Eye. Een beetje spannend zo hoog, maar wel een prachtig uitzicht over de stad.

Na de Eye door om wat te eten bij de Italiaan. Che soddisfazione klonk door de speakers. Zo voelde het wel: boven in de Eye, Londen aan je voeten, gezellige groep. Terug bij het hotel had de stappenteller al tot ver boven de 20.000 geteld. Lange dag, rustige nacht.

Dinsdag

De volgende ochtend het eerste Engelse ontbijt: toast, bacon, eggs and tea. “Bacon and eggs boys and girls?” Met een schuchtere “yes” of “no” werd geantwoord. Daar was nog een taak weggelegd voor meneer De Kanter. Dat ontbijt was een goede bodem voor opnieuw een wandeling. De eerste metrorit bracht ons naar Oxford Circus, in hartje Londen. De gidsen (de leerlingen) waren helaas niet zó goed voorbereid, terwijl het met dat heerlijke zonnetje geen straf was om alles te weten te komen over Londen. Met de nodige aanvullingen van de begeleiding trokken we zo door de stad om na een boel highlights te picknicken in het park. De leerlingen ploften neer met hun zeer economisch ingeslagen £3-meal deal en genoten van het zonnetje met een boekje, muziekje of gewoon gezellig geklets. Nelson was goed voorbereid en introduceerde het in Engeland populaire rugby aan een deel van de groep.

Na de lunch gingen we weer ondergronds om zo uit te komen bij het Natural History Museum. Van geologie, tot insecten, vogels, vissen op sterk water en wetenschappers aan het werk. Hier kon iedereen z’n hart ophalen bij zijn of haar favoriete onderwerp. Volgende stop: Covent Garden. Een bruisende overdekte markt met leuke winkeltjes en London’s finest als het gaat om straatartiesten. Na het eten (om het af te leren) een stukje wandelen om Tate Modern en The Globe van dichtbij te zien, waarna de bus ons oppikte voor een toertje door de stad, voorzien door het interessante commentaar van Remco. Leuke wetenswaardigheden aangevuld met een berg fantasie bleek dat vooral te zijn. Wat niemand ons meer afneemt is dat we van dichtbij hebben gezien dat de brug van Tower bridge openging. Dat gebeurt niet zo vaak. Voor Aalsmeerders deed het erg denken aan thuis.

Woensdag

Het was vandaag tijd voor iets heel anders: universiteitsstad Oxford. Eenmaal aangekomen konden de leerlingen hun eerste indrukken opdoen in de stad. Daarna richting het universiteitsterrein voor het eerste programmaonderdeel: een interessante lezing over het werk van dr. Kathryn Scott van de afdeling biochemie. Haar werk behelst onder meer antibioticaresistentie. Een erg actueel onderwerp en onder andere na het zien van foto’s van een aantal bacteriële infecties was iedereen het over

eens dat antibiotica en vaccinaties belangrijke onderwerpen zijn. Ook interessant om te horen, is dat haar werk in het lab niets waard is als niet een breder front van bijvoorbeeld artsen, beleidsmakers en voorlichters samen optrekt. Na de lunch was het tijd voor een workshop waarin een arts vroeg om mee te denken over de aanvraag voor een beurs voor een PhD-onderzoek. Met andere woorden: of de leerlingen mee wilden denken over het belang en eventuele knelpunten voor het onderzoek aan een neglected tropical dissease (een soort vergeten groente van de wetenschap). Goede ideeën over het diagnosticeren en bestrijden van deze ziekte, de mensen die vaak leiden aan deze ziekte (levend op het platteland in Azië), het feit dat je onderzoeksgeld maar één keer kunt uitgeven (dus waarom per se hieraan) waren nuttige bijdragen voor haar. De leerlingen kregen zo een inkijkje in wat het betekent om op dit niveau onderzoek te doen. Ook is het een goed voorbeeld van wat er nog te ontdekken valt voor deze generatie toekomstige wetenschappers.

Na de lunch bezochten we Balliol college. Het is in Oxford zo dat je een studie deels volgt aan de universiteit en deels aan je college. Behalve studeren leef je er ook: je woont en eet er bijvoorbeeld. Een aantal van die colleges zijn toegankelijk voor publiek. Zo kregen de leerlingen een indruk van dat leven, met twee prachtige binnentuinen, een kerk en een indrukwekkende eetzaal. Daarna vlogen ze uit. Na twee uur kwamen er verhalen van indrukwekkende boekwinkels tot een waterfietstochtje op de Thames (die stroomt daar namelijk ook). Afsluitend hebben we gegeten in een oude pub, waar voor het eerst fish and chips op het menu stond. De frietjes kon je dopen in een groen prutje, een soort kerwtchup. Typisch Brits zei men. Daarna klonk happy birthday voor Jop, nogmaals gefeliciteerd! Veel plezier met de dvd! Moe en voldaan weer terug in de bus.

Donderdag

Vandaag kon rustig aan gedaan worden. Het ontbijt werd natuurlijk de gebruikelijke tijd geserveerd, lekker vertrouwd, maar omdat het science museum pas om 10:00 de deuren opent was er nog tijd voor wat ontspanning. Eenmaal in het museum aangekomen ging er weer een wereld voor de leerlingen over. De groepjes bewogen zich langs levensgrote objecten uit de ruimtevaart, via onderzoek naar nieuwe antibiotica (toeval?) richting klimaatproblemen om op te lossen richting de vliegsimulator. Daarna was het tijd voor de vrije middag. Van shoppen in Harrods (of alleen kijken niet kopen?), Hamley’s, de Lego- en de Disneywinkel tot Windsor Castle (ja, echt!) is iedereen zijn of haar eigen weg gegaan. Vol verhalen troffen we ze bij Tower Hill, waar we verzamelden voor het verrassingsonderdeel. Onder leiding van een gids ontdekten we wat zich in 1888 afspeelde in de City en de East End. Het was de herfst waarin Jack the Ripper toesloeg. Een erg sappig verhaal dus, boeiend van begin tot eind. Om af te sluiten hebben we geproost op een mooie week in de pub bij het hotel waar eigenaar Gary ons welkom heette en de leerlingen leerde dat een pub niet hetzelfde is als een bar. Geheel wederzijds was dat niet, want een stukje taart delen was er voor onze leerlingen niet bij. Opnieuw een jarige vandaag, dus weer zingen. Ook voor meneer Oskam was er een cirkelvormig cadeau. De frisbee die hij altijd al wilde hebben. Nog bedankt daarvoor!

Die avond bleef het nog even onrustig in het hotel. Niks met onze leerlingen natuurlijk, maar een luidruchtige buurman die aanleiding was voor politiebezoek. De sanctie bleek een milde verbale vermaning en aansporing tot excuses en zo liep het met een sisser af en kon iedereen rustig gaan slapen.

Vrijdag

Opnieuw op tijd iedereen aan het ontbijt. Bacon and eggs? Yes please! Nog één keer om het af te leren, en netjes met twee woorden. Goed gedaan Hans! De kamercontrole liep voorspoedig, zodat we op tijd konden vertrekken naar Westminster Pier. Daarvandaan vertrok de boot richting Greenwich. Zoals gepland brak de zon door bij het aanboordgaan. Vanaf de rivier hadden we een

prachtig uitzicht op de stad. Na een uurtje meerden we aan bij Greenwich waar we nog zouden picknicken voordat de busreis terug begon. Het bleek al snel waarom meneer Oskam graag deze frisbee wilde hebben. Het ding vliegt beter dan alle andere frisbees en werd gebruikt bij het wereldrecord (meer dan 400 meter!). Één leerling wist dat nog niet en zo belandde de frisbee in een hoge boom. Frisbee in boom. Hoge boom. Royal Park. Voor die uitdaging hebben we weleens eerder gestaan, maar niet met deze groep. En hoe krijg je het ding er dan uit? Zonder geweld enzo natuurlijk, want daar is de koningin niet van gediend. Na heel wat goed en minder goed gemikte worpen met afgevallen takken, besloot iemand z’n sjaal afgestaan. Dat was het resultaat van het samen tot een oplossing proberen te komen. Twee takken aan elkaar met een sjaal. Niet hoog genoeg. Picknicktafel geleend (dat mocht hopelijk wel van hare majesteit), nog niet hoog genoeg. Nog een tak vastgeknoopt, nu met een veter. Inventieve bètaleerlingen! Eindelijk konden we erbij! Maar de frisbee bleek als een hoepel een tak te zijn geland en was niet meer te redden. Het waren 12 fantastische uren met deze frisbee : ‘(

Op de terugweg nog een klein beetje vertraging opgelopen bij de trein, maar met één potje weerwolven extra vloog de tijd voorbij.

Topweer, topgroep, topweek! Bedankt groep!