Zoeken

Marokko

Dag 1 en 2: 22/09/2018 en 23/9/2018

Vandaag vertrokken, of we zijn aan het vertrekken op het moment van schrijven. Alles loopt zoals verwacht. Mensen zijn hyper in de bus. Jesper vooral, al deed ik zelf leuk mee. Tot nu toe alleen nog maar met Jesper gechilld, wat erg gezellig is. Dat en met de meiden natuurlijk. Nu lekker muziek luisteren en dit typen in het vliegtuig, zitten nu op de grens van Frankrijk en Spanje. Realisatie kickt nu pas in dat we echt vertrokken zijn, heb er zin in, wordt mooi.

Oja, Lorenzo en Thomas waren een beetje chagi, zeker na Lorenzo zijn pilletjes ingenomen had. Ook moest ik m’n pot pindakaas weggooien. Op de weg terug zagen we een man in een busje zijn hand uitsteken in plaats van zijn knipperlicht te gebruiken, wat Stacey héél leuk vond. Uiteindelijk beland in een heel knussig hotelletje, daarna het plein op, enigszins niet op mij gemak op het begin door alle waarschuwingen, maar wel heel bijzonder. Meneer Duker, vanaf nu bekend als “the boss”, werd besprongen door 12 verkopers die hem iets wilde aansmeren. Andere verkopers noemden mij “arrogant” en een “flikker”. Ook kenden zij de uitspraak “allemachtíg prachtíg”. Nog even een drankje gedaan op het dakterras in Marrakesh, vele Marokkaanse thee en het lokale drankje Hawaii. Daarna terug in het hotel; iedereen was gesloopt.


Dag 2: 23/09/2018

’s Ochtends 06:30u er uit. Douchen, aankleden, geld pinnen, ontbijten en de bus in. Rit van 8 uur voor de boeg met de nodige stops, heerlijke sfeer in de bus, door ons en onze geweldige muziek natuurlijk. Voel me niet eens moe, ondanks de beperkte nacht slaap van 5,5 uur. Maar ja, heb 2 normale kopjes koffie op en een terrasje een Marokkaanse superkoffie. De dames (&ik) hebben de hurk wc’s meegemaakt, wat vreselijk stonk en niet te harden was. De dames zijn momenteel nog steeds in schok. Gelukkig vonden ze snel mooie muurtjes om mee op de foto te gaan. De rit kakte rond 3 / 4 uur ’s middags in, gelukkig kwam Chiara met het idee om 30 seconds te spelen. Ik was moe en had weinig energie nog over. Dus ik raakte in een dipje. We hadden geluncht, wat erg lekker was, alleen moest Romy wel lang wachten op haar vegetarische maaltijd. Gelukkig kwam het ook voor haar goed. We hebben ook de set van Game of Thrones bezocht en mooie foto’s geschoten. Dit dorpje heette Aït Benhaddoe. We zijn hier in een traditionele Kashba geweest. Het laatste stuk van de reis zaten we in een zandstorm met onweer en regen, wat super vet was. ’s Avonds eerst lekker gegeten, Marokkaanse tomatensoep en kip, met vervolgens met de Marokkaanse band mee getrommeld. De eigenaren van ons hotel bleken namelijk ook heel muzikaal

en trakteerden ons op een concert met djembés. Ook een Marokkaanse polonaise ontstond. In totaal 11 uur gereisd die dag, maar wel leuke dingen meegemaakt.

Dag 3: 24/09/2018

We moesten vandaag weer lekker vroeg ons bed uit om te ontbijten en onze koffers beneden te zetten. Na het ontbijt konden wij ons opfrissen om fris en fruitig op pad te gaan en zoals altijd gingen wij later weg dan gepland. De reis van vandaag ging via het Anti-atlas gebergte naar de Todrakloof.

Na een reis van ongeveer twee uur vol afdingen waren wij eindelijk aangekomen bij de Todrakloof. Het was een hele smalle maar mooie kloof. Er stroomde ook een riviertje waar een watergevecht werd gehouden. De andere mensen die daar niet aan mee deden maakten een rondje om de winkeltjes te bezoeken. Na deze korte wandeling vervolgde wij onze reis naar de Sahara.

Het was iets voor drieën toen wij eindelijk aankwamen in ons hotel. Eenmaal de koffers uitgepakt trok iedereen zijn zwemspullen aan om te pootjebaden of een frisse duik te nemen. Rond 5 uur stapten we op de kameel het was een hobbelige maar mooie tocht door de zandduinen. Na een tijdje kwamen we aan in het tentenkamp, even snel de tenten verdelen en hup naar boven de zandduinen op. Sommige leerlingen gingen sandboarden en de anderen bewonderden het uitzicht. Er was zelfs iemand die in plaats van spieren haar broek scheurde. We konden heel mooi de zon zien zakken in het zand.

Na het eten gingen we luisterden naar de trommelende locals, we hebben gedanst en we hebben ze nog wat Nederlandse liedjes proberen te leren.

Dag 4: 25/09/2018

Vandaag begonnen we de dag weer zoals gewoonlijk, heel vroeg. Door een vliegenplaag, stonden de docenten hun grote tent af aan vier meiden. De volgende ochtend vonden we ze op matrasjes buiten, in de open lucht. Ook zij vonden de vliegen achteraf toch wat vervelend. We gingen naar hoge woestijnduinen om de allemachtig prachtige zonsopgang te bewonderen. Na zonsopkomst gingen we met de kamelen terug naar het hotel om te genieten van het heerlijke ontbijt, sommige gingen een duik nemen in het verfrissende zwembad en de andere gingen snel douchen. Eenmaal klaar gingen we weer de bus in, het eerste waar we stopten was Risani (de stad waar de koningsfamilie vandaan komt). Hier hebben we over de lokale markt gelopen en hebben we een rondleiding gehad van een man die gewoon achter ons aan was gelopen. We stopten even bij een man die ons uitleg gaf over zijn kraampje. Hij vertelde het zo leuk en goed dat vele van ons het niet konden laten wat te halen bij deze vriendelijke man.

Het tweede op de planning van vandaag was het fossielen museum. Het was een klein maar leuk museum, aansluitend op dit museum gingen wij zelf fossielen zoeken, ondanks de warmte waren er toch veel fossielen uit het Devoon en Siluur. De fossielen die we gevonden hebben zijn tussen de 350 en 400 miljoen jaar geleden ontstaan toen dit gebied onder water lag. Na een half uurtje gezocht te hebben zijn we naar een dorpje gezeten en hebben we daar geluncht, daarna vervolgden wij onze reis naar een hotel. Door de regenval waren er rotsblokken op de weg beland en lagen hier en daar de wegen onder water, de rivier die normaal droog staat was nu helemaal volgelopen. Hierdoor was er een file ontstaan en na een tijdje gingen de eerste waaghalzen door het woeste water rijden, hierna volgden er velen waaronder onze busjes. Eenmaal bij het hotel aangekomen konden we bijna meteen aanschuiven bij het diner. Er is veel gelachen en ook vooral genoten van het lekkere eten 😉


Het zit erop … de reis is volbracht. Alle leerlingen zitten in het vliegtuig terug naar huis. Verlangend naar hun eigen bed, waarin ze nog na zullen dromen van afgelopen dagen. Na een enerverende autorit op woensdag stond er op donderdag ochtend weinig op het programma. Waaghalzen doken het zwembad in om er onderkoeld uit te komen. Anderen genoten van het zonnetje op het dakterras. In het dorp Ait Ben Haddou werd er nog wat gewinkeld en genoten van de kasbah.

De temperatuur steeg tot grote hoogte wanneer we in Marrakesh arriveerde. Na dagen in de woestijn en bergen was deze stad vreemd voor ons. Hier reden geen ezels maar brommers, geen lopende mensen maar fietsers, niet alleen Dacia maar ook Range Rover. Een wandeling was nodig om aan de drukte te wennen. Ogen, oren, neuzen en handen kwamen tekort bij het avondeten op het plein.

Het dak boven de soukh biedt verkoeling en laat een zonnestraal binnen. Het is even wennen aan de kleine straatjes. Brommers, ezels, bakfietsen komen samen in stegen van twee meter breed. Links bij de tapijtverkoper? Of was het toch rechts bij de lampjeswinkel? Moesten we niet onder dat poortje door? Een geheime tuin bood de volgende dag uitkomst om te ontvluchten aan de chaos op straat. In dit pareltje kwamen we tot rust om de strijd met de verkopers aan te gaan, gewonnen.

Nu bijna thuis.


Groep B dagverslag Marokko

24 september, 2018 Vandaag stond een wandeling door de Dades kloof op de planning. Met een lekker ontbijt in onze maag, vertrokken wij richting de bestemming. De dag begon wat fris vanwege de hoogte

, maar de zon kwam gelukkig weer tevoorschijn en het weer bleef de rest van de dag heerlijk. De wandeling begon groen en nat. Om bij onze bestemming te komen, moesten we de plantjes en bomen trotseren van de rivieroase. Er lag veel modder, mede door de korte regenbui die gister was gevallen. Na een tijdje kwamen we aan bij de bekende Monkey Fingers. Prachtig gevormde rotsen door de krachten van verwering en erosie. Daarna zouden wij een kloof doorlopen, maar deze was helaas helemaal onder water gelopen. Hierdoor moetsen wij bovenlangs moesten lopen. Dit zorgde wel voor indrukwekkende uitzichtpunten. Duidelijk was hoe het landschap al miljoenen jaren in verandering is door geologische krachten. Na allerlei mooie uitzichten en vele fotomomentjes, kwamen wij aan bij de huisjes van de nomaden. De nomaden waren echter vijf dagen geleden vertrokken voor de winter. Ze waren met hun familie en hun kudde doorgetrokken naar de Sahara. We hebben allemaal erg veel respect voor de levensstijl van de nomaden en we waren ook erg verrast. Op de terugweg kwamen wij ook opgedroogde rivieren tegen en afdrukken van voetstappen van dinosaurussen waren goed te zien in de bergen. Een tijdje daarna kwam de wandeling ten einde. Na de wandeling hebben wij lekker geluncht in ons hotel. Het was een typisch Marokkaanse lunch. Brood en een salade vooraf, kip en patat als hoofdgerecht en wat fruit achteraf. Na de lunch had iedereen wat tijd voor zichzelf. De meeste van ons bezochten kleine, lokale winkeltjes. Sommige leerlingen gingen zelfs de rivier in. Dit liep voor sommigen slecht af (Rick en Patrick). Om half zes hebben wij nog een kloof bezocht en natuurlijk weer leuke foto´s genomen. Jelle stond niet op de groepsfoto.

De sfeer hier is erg gezellig en wij vonden het een leuke dag.